Verslag

Schrijf je eigen verslag! Stuur het op naar de administrators, met foto’s!


NVVR Hemelvaartweekend 2009

Door Marina

NVVR Hemelvaartweekend, mei 2009 002

Als ik aan collega’s moet uitleggen wat het Hemelvaartweekend is, dan zeg ik altijd maar: “Een soort ponykamp voor 40+ meisjes”. Maar dat bleek dit jaar niet te kloppen. Sommige meisjes zijn nog net geen 40, enkelen hadden dit jaar zelfs hun vriendje (niet het paard maar de partner) meegenomen en het belangrijkste van alles: niet elk paard is een pony. Wat ook niet klopt: op een gewoon ponykamp vragen ze je meteen waarom je paard geen roze dekje op heeft. Bij ons NVVR-ponykamp maakt het niet uit of jij of je paard er ‘stom’ uit zien. Want we zijn allemaal een beetje eigenzinnig.

Dit jaar speelde ons Hemelvaartweekend zich af in de buurt van Hellendoorn en Nijverdal. Bossen, heuvels, hei, schitterend om te rijden. Omdat een plaatje meer zegt dan 1000 woorden hier een paar foto’s:

– slingerende bospaadjes
NVVR Hemelvaartweekend, mei 2009 032

– de diepe kuil
NVVR Hemelvaartweekend, mei 2009 034

NVVR Hemelvaartweekend, mei 2009 020

– uitzicht vanaf de berg
NVVR Hemelvaartweekend, mei 2009 004

NVVR Hemelvaartweekend, mei 2009 005

– het gele bloemenveld
NVVR Hemelvaartweekend, mei 2009 011

NVVR Hemelvaartweekend, mei 2009 018

Per dag bedenk je wat je wilt: een korte rit, een snelle rit, of de hele dag op pad met lunch mee? Tijdens het ontbijt zoek je rij-maatjes die ook zulke voornemens hebben. Je spreekt af wanneer je opzadelt, en hup daar ga je. De ene keer bevalt het uitstekend, een andere keer merk je dat je toch heel verschillend kunt denken over ‘een rustige rit’. Maar dan ga je uit elkaar, elk zijns weegs en no hard feelings. Alleen je paard is dan wel wat bedroefd: nu is hij helemaal alleen in het grote vreemde bos!

’s Middags keren ruiters en paarden weer terug. Uiteraard wordt eerst het paard verzorgd, hij krijgt z’n biks, een slokje water en een hoopje hooi als extraatje in de wei. Vrolijk huppelt hij de andere paarden in de wei weer tegemoet: had je gedacht dat hij moe geworden was? Echt niet! Intussen ben jij wel moe, en vies, dus je springt onder de douche, trekt schone kleren aan en voel je al een stuk beter. Nu een drankje en (wat mij betref) een peukje. Want dat hebben we wel verdiend!

NVVR Hemelvaartweekend, mei 2009 021

Dan komen de verhalen los: hoe mooi en spannend de rit was. Hoe grappig of dom ons paard weer deed. Hoe vreselijk lastig en eigenwijs hij kan zijn. En hoe lief en slim hij is. Paardenverhalen….. urenlang. En iedereen vindt zijn eigen paard toch het mooiste, knapste liefste. Komt er geen eind aan de paardenverhalen? Soms, maar dan beginnen we over de honden, poezen, tot aan de papagaai aan toe. Mannen en kinderen zijn even niet meer belangrijk.

Je kan je tijd intussen ook nuttig besteden. Bij voorbeeld door je paard te laten portretteren door een echte kunstenares.

NVVR Hemelvaartweekend, mei 2009 027

De maag begint te rommelen. Etenstijd! Terwijl wij op het paard zaten waren Rob en Dorien al bezig met de voorbereidingen. Het is elke keer weer een verrassing wat ze ervan gemaakt hebben, want een simpele pan macaroni, patat of pannenkoeken is er bij ons ponykamp niet bij! De zaken die ik voorgeschoteld krijg, zijn meestal nieuw voor mij (dus vraag me niet hoe het heet), maar lekker! Rob en Dorien zorgen het gehele Hemelvaartweekend als een vader en moeder voor de meisjes. Dorien zorgt dat je genoeg en gezond eet en Rob heeft op elke vraag een antwoord vol levenswijsheid.

NVVR Hemelvaartweekend, mei 2009 022

Na het eten moet er weer van alles gebeuren. De paarden moeten gevoerd en geknuffeld. En weer kijken hoe leuk ze toch met elkaar in de wei lopen, wie bij wie staat en welk paard de lelijkste gezichten trekt. De afwasploeg overziet de bende in de keuken. Nadeel van echte koks is dat ze zoveel schaaltjes, lepeltjes, pannetjes en ander keukengerei vies en vet maken. Daartussen staan vieze potjes kikkerdril. Wat moet je daar nu mee? Laten staan, het blijkt ‘marinade’ te zijn. Als je alleen de afwas zou moeten doen zou je er moedeloos van worden. Maar met elkaar lukt het wel, na een uurtje is de keuken weer spic en span.

Daarna… nog een glaasje wijn en een paardenpraatje. Het volume neemt toe. Rob gaat als een echte Freek de Jonge tekeer; zijn conference is onnavolgbaar. En volgens Dorien is hij thuis altijd zo rustig! ‘Maar nu heeft hij nieuw publiek’, vertrouwt ze me toe. Ik vind het welletjes, ik heb genoeg paardenpraat gehoord. Ik nok af, ga naar bed, want morgen wil ik weer vrolijk en fris zijn. Ze komen er toch niet uit, want het liefste knapste, leukste paard…. dat is toch je eigen knol!

NVVR Hemelvaartweekend, mei 2009 035

Nieuwe honden aanwinst op de buitenrit!

Jackeliene Poot

jackie1

Sinds kort rijden we in het weekeinde niet meer met 3 of 4 paarden
en 1 hond (good-old Streep -de dalmatier- natuurlijk) het bos in, maar
met 3 honden! Vasco (de bordercollie van Anke) en Tirza (de Tervurense
herder van Marjolein) luisteren -nog- niet zo goed als de Streep en dus
moeten ze op sommige stukken aan de lijn omdat ze anders onder een auto
zouden kunnen komen. Overigens gaat dat prima, Buddy en Primavera zijn
aan een hond (Streep) gewend en reageren er helemaal niet op; de twee
honden waren ook snel gewend aan het ‘volgen’ naast het paard en kijken
nu wel uit om niet onder de hoeven te lopen. Eenmaal in het bos mag het
spul los en het is werkelijk een genot om ze alle drie te zien rennen
en dollen. Voor Tirza kan het niet hard genoeg gaan; zelfs in de
rengalop denkt ze de paarden nog te kunnen bijhouden -dat lukt
natuurlijk niet, dus dan moeten we nog wel even opletten dat we haar
niet alsnog onder het paard krijgen! Kortom; het was weer heerlijk in
het bos dit weekeinde.

jackie2

Alternative Hubertus rit.

Door Jan Roxs

De vrijruiters-bende heeft ook weer een soort ‘Hubertustocht gereden.
de weersvoorspellingen waren zeer ongunstig, maar het klaarde vanochtend vanaf half negen op tot zelfs “kastelenweer’ zoals men dat in de vliegenierswereld noemt! Kastelenweer betekent dat het zulk goed zicht is dat je vanuit de lucht al vliegend over Nederland de kastelen op de Veluwe en in het midden van dit waterrijke land kunt zien liggen, zo dat weten jullie dan ook weer.
hubertus-2
Elke zondagochtend maken de bendeleden van de vrijruiters een buitenrit door het mooie Drenthe rond en vaak ten zuiden van het vliegveld Eelde meestal richting Donderen, Vries, of zelfs verder richting Zeyen en Peest/Norg.
Super weertje vandaag een straffe zuid-westenwind en een mooi zonnetje, voor echte ruiters het ideale weer. het plan was om onderweg veel foto’s te maken, nou dat hebben we dan ook gedaan, Tarq met Billy staan er op z’n zondags op!

hubertus-3
Via Ydeholt naar de Veenweg richting Vries en dan verder naar het zuiden richting Zeyen.Dwars over een akker doorgestoken in een razende gallop een akker die deze zomer nog vol stond met mais, Dior had het helemaal gehad na een 500 meter gallop!

hubertus-4
Het fototoestel een beetje “opgeschoont” van overbodige prentjes en daarbij de handschoenen(grippies) verloren, tja die waren al een beetje oud dus niet terug gereden, maar wel een extra mogelijkheid voor nieuwe foto’s.

hubertus-8
Via een nieuwe route door Zeyen kwamen we door een enorm spannend bospad weer op de hei uit richting Norg, dan weer rechtsaf naar Vries langs over dat mooie lange pad waar het vaak zo blubberig is en waar je uiteindelijk weer uitkomt halverwege Donderen, stukje recht en dan over dat mooie zandpad waar de paarden zo graag galloperen omdat het richting de stal is en omdat dat erg mooi zand is en dat voelt waarschijnlijk lekker aan de paardenvoetjes.

hubertus-7
Via de Eswalmanege richting Veenweg, waar we bij Liesbeth nog even wat appels van de boom ‘ritselen’ wat is het vandaag toch weer een heelijke dag geweest met onze viervoeters. Nu de foto’s van de tocht nog!

Groetjes van Hubertus.

hubertus-171

Verslag van Jan Roxs

Erg leuk dit initiatief,
Sinds een tijdje rijden Marjanca(met Billy), Aafke(met Tarq) en ik(metDior) voornamelijk buitenritten. En dat zijn vaak flink lange ritten meestal 1,5 tot 2 uur durende heel aangename ritten. We zien in he gebied waar we rijden erg veel wild maar vnl. reeën, hazen en soms een fazant.
Onlangs reden we langs de “visplas” bij Yde en daar hebben we een “ïjskonijn” gezien!!!
Je weet wel zo’n figuur die niet zo gek op paarden is en dan van allerlei opmerkingen maakt en zichzelf een politieagent waant, allemaal in de trent van dit mag niet en daar mag U niet rijden en het is hier verboden voor paarden etc.,etc…… by the way de enige die in overtreding was dat was hij zelf in zijn auto want het is daar verboden voor auto’s! Het leuke aan het verhaal is dat wij als de 3 musketeers erg balsturig en dwars zijn en het liefst alles doen wat verboden is, dus we zijn 200 meter verderop lekker pootje wezen baden met onze trouwe viervoeters in het naburige “Bolhuisgat”(de plaatselijke visplas). Wat een droom is dat met je paard tot zijn buik toe in het water! Daar hebben we enkele heel mooie foto’s gemaakt, die zal Aafke wel plaatsen. Morgenavond gaan we weer een supertocht maken met weer nieuwe belevenissen, want zoals iedere ruiter weet is iedere tocht toch weer een belevenis met soms heel spannende en mooie momenten. Wij zijn gelukkige mensen die in dit leven kennis maken met de superenergie van een paard en daardoor ook veel in de natuur mogen zijn. Geniet ervan zolang je met je trouwe vriend(in) om kunt gaan.
Paardengroet van Jan.

Advertenties

Eén reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: