Twee vintage boeken over dameszadel

Door Aafke

Ook op het internet zijn boeken over dameszadelrijden moeilijk te vinden. Je moet ook veel Googlen want sommige ”out of print” boeken zijn bij Amazon loeiduur terwijl je ze ergens anders veel goedkoper kan krijgen.

Ik bespreek hier twee antieke uitgaves. Misschien kan je de fascimile editie van Eva Cristy nog krijgen, en de andere is gratis te downloaden of op het net te lezen via het ”Project Gutenberg ”.

Ik heb zelf een keer een genummerde fascimile editie van Eva Christy’s ”Modern side-saddle riding” kunnen kopen. Ik vind dat een heel leuk boek, er staan veel goede foto’s in. Het is heel interessant om te lezen hoe een dame honderd jaar geleden dacht over rijden, en over harnachement. Beide boeken gaan uitgebreid in op harnachement, stijgbeugels, kleding, het paard en omgang met het paard. Mrs Hayes boek is veel uitgebreider en heeft ook een hoofdstuk over verzorging van je paarden (Je moet je grooms goed in de gaten houden, en voordat je zelf naar bed gaat altijd kijken of je paarden wel voer en water hebben!) En een hoofdstuk ”Kindness to horses”.  Beide boeken hebben aandacht voor paardvriendelijke omgang.

Ook van interesse is dat alhoewel tegenwoordig lichtrijden op een dameszadel niet meer gedaan wordt, beide boeken hierin instructie geven.

Eva Christie en Alice Hayes waren het niet altijd met elkaar eens. Alice vind dat je je rechterbeen naar voren moet steken, Eva vind dat je het been recht naar beneden moet laten hangen. Dat is de zit die wij geleerd hebben.

Eva Cristy heeft een veiligheids beugel uitgevonden (een soort camarque beugel) maar Alice vind haar veiligheids beugel maar gevaarlijk.

Ik heb wat illustraties gedownload omdat die heel interessant zijn en ook goed om je oog te trainen. Eva Cristy’s boek, en Alice Hayes’s boek zijn beiden van 1900. de zadels zijn nog meer ”close contact” als ze in de twintiger jaren werden. Tot in de negentiende eeuw reden dames toch ook ”astride” In de negentiende eeuw had het dameszadel twee hoge krukken en geen derde kruk, de ”leaping head”. Pas tegen het einde van de negentiende eeuw werdt de ”leapinghead” uitgevonden. Alice Hayes beschrijft in haar boek hoe dames  vroeger astride de jachten reden, maar since de uitvinding van de leapinghead eindelijk het elegante dameszadel zijn gaan gebruiken. Zij heeft het rijden ”astride zelf geprobeerd en beschrijft dat ook in haar boek. Ze vind het maar niets! Eva Cristie heeft later een boek geschreven over sidesaddle riding en riding astride, maar ik heb dat niet gelezen.

Modern Side-saddle riding

Eva Cristy

Interessant zijn ook de paarden, alhoewel ze hoog op de benen staan,  zien ze er meestal wat smal uit. Aan de zadel maten te zienwaren ze ook veel smaller als onze paarden. En de dames waren ook veel kleiner natuurlijk.

Recht op je paard zitten. Alle moderne dameszadel boeken hebben minstens één foto van een dame van achteren. Alice Hayes heeft hem niet.

Het rijden met een trens was eigenlijk alleen maar voor hele jonge paarden, of absolute beginners. Op deze foto zie je dat het bit ingenaaid was, (dus geeen gespen) dat was gebruikelijk in de negentiende eeuw. Ik vind het erg chique.

Hier word een safety skirt gedemonstreerd. Eva gaat meer voor de modernere ”apron” waarbij er tussen je zit en het zadel geen rok meer zit. Natuurlijk mocht niemand je benen zien, dus het was erg belangerijk op een elegante manier van je paard te stappen en direkt de apron dicht knopen.

De fascimile editie is precies zo gereproduceerd als in 1904. Inclusied de reclame pagina’s aan het eind, die nu natuurlijk vreselijk interessant zijn. Champion & Wilton spatten uit met een volle pagina en prachtige illustratie.

Door middel van de advertenties leer je ook wat de prijzen waren, honderd jaar geleden.

The Horsewoman

Van Alice M Hayes is nog wel te krijgen maar kost rond de €400!!! Dus het is erg fijn dat je het bij Project Gutenberg kan lezen en/of downloaden. Voor het hele boek klik hier.

Mrs Alice M Hayes. Ik vind dat ze een lief gezicht heeft.

Mrs Hayes op de Ierse merrie ”Salary”

Meer vriendinnen van Alice,
of eigenlijk; de paarden! Want deze foto’s laten zien wat men een mooie hunter voor dames vond. Dit zijn ook paarden met behoorlijke schoften, in onze tijd worden paarden daar niet meer op beoordeeld, maar in oudere boeken hebben ze veel aandacht voor een goed ontwikkelde schoft omdat dat heel belangerijk is voor de ligging van het zadel. Bij een paard met weining schoft gaan zadels schuiven, vooral als de ruiters niet in perfecte balans zitten. Bij dameszadels weegt dit natuurlijk nog zwaarder.

Miss Burnaby’s Butterfly
Miss Neil’s Jackaroo
Mrs. Vansittart’s Romance

De zit op een dameszadel volgens mrs. Hayes:  ruimte voor één hand onder de ”leapinghead”, en het rechterbeen schuin naar voren.

Mrs. Hayes heeft ook foto’s van de boom van het dameszadel in haar boek. Je kan zien dat ze heel asymmetr1sch  zijn. Dat is heel belangerijk voor de balans en de ligging. Veel nieuwe dameszadels zijn tegenwoordig op gewone bomen gebouwd. Je begrijpt dat dat vrij waardeloos is vergeleken met een echte dameszadelboom.

Een pittig galopje! Ik vind het toch wel cool dat beide boeken voor het goede doel dames zonder rok fotograferen. Je had altijd een broek, knickerbocker, of stevige gebreide legging aan onder je rok.

Een lekker sprongetje, maar over draad! Doodeng!

En nog één!!!

Het beste is het om twee mannen ter beschikking te hebben voor het opstijgen.

En die afgeknipte staarten… Ik vind het niets!

En als laatste deze geweldige foto van mrs. Hayes op een zebra! Ze heeft het hele Engelse Empire rondgereist samen met haar man, die een bekende paarden trainer was. Hij had ook deze zebra getraind. Hij was niet fijn om op te rijden, en wilde ook niet netjes op de foto.