door Aafke Brouwer
Vandaag was het duidelijk dat het nu toch echt Lente is. De vogeltjes zingen, de sneeuwklokjes, en crocusjes brengen kleur in de bermen, de lucht ruikt anders!
En de paarden zijn door het dolle heen!
Dat betekend dat Tarq ietsje enger is als normaal, en dat de bezadigde heren op leeftijd, Dior en Billy, helemaal in hun tweede jeugd beland zijn en als dollen door het landschap knallen!
Maar vandaag was het mooiste avontuur toch de heldhaftige redding van een schaap in nood door ons NVVR-lid Jan Roxs!
De held der schapen
Hee, daar ligt een dood schaap!
Voor degenen die het niet weten, Als een schaap (in dit geval een zwaar zwanger schaap) op z’n rug ligt , en dan ook nog in een holletje, dan gaat het dood. Wij dachten dus in de verte een dood schaap te zien liggen. en toen bewogen de benen een beetje, dus het schaap moet gered worden!
Jan, als ervaren schapenredder, kreeg de opdracht.
de held springt over het hek
Nadat de held by het schaap in nood aangekomen was, heeft hij eerst een foto sessie gehouden.
Wat het schaap natuurlijk irriteerde.
Uiteindelijk kon Jan zich losrukken van zijn camera en heeft het schaap gered.
Het schaap shudde zich even, en gaf Jan een laaaange dankbare liefdevolle blik. Om daarna haar ‘s weegs te gaan.
De held is terug!
Gearchiveerd onder: Uncategorized
Zo waren er drie levens in een keer gered! 1 schaap en 2 lammeren. Hiep-hiep-hiep
En een held was geboren!
Jan doet dit wel vaker!
Aafke,
Wat ben jij toch een kunstenares, wat kun jij mooie tekenen en mooie verhalen erbij bedenken, en het is nog waar ook. Binnenkort gaan we weer met zijn allen op “paardenpad”, dan verzamelen we weer op de Kerkweg en maken weer mooie dingen los in onze paarden en genieten van de natuur en fluisteren onze paarden van allerlei wijze dingen in de oren.
Kom snel terug uit dat verre Amerika want het weer is nu erg goed hier.
Liefs Jan
Vandaag was de uitdaging: hoe overleef ik en mijn paard Dior de dazen?
Leo het paard van Annelies had minder last van deze d(w)azen.
Domenico Gallo gaat na de cabriolettentocht nu eerst Lotte van Velthoven een super goede fijnbesnaarde celliste.
Hoi zondagsruiters: Aafke en Tarq, Marjanca en Billy, Annelies en Leo,
Hier in Zwitserland wordt ook paard gereden, zelfs op zondagochtend zoals wij dat ook doen. Men gaat hier zeer natuurlijk met deze viervoeters om en stapt heel makkelijk de steile Walliser hellingen op en af, men is dat hier gewend. Wij zitten op ruim 600 meter hoogte in Agarn bij Leuk/Susten op camping Gemmi en de berg achter ons gaat tot ruim 1400 meter. Zelfs onze 192 paardenkrachten sterke Jeep Grande Cherokee tuft probleemloos over een grindpad naar boven. Het weer is hier bijna altijd beter dan in de rest von der Schweiz, dat komt omdat het Rhônedal oost-west ligt en dus de hele dag opgewarmd wordt door de zon, deze opstijgende warme lucht veroorzaakt een soort landklimaat hier, waardoor het extreem droog is op de hellingen, bijvoorbeeld de noordhellingen hebben druiventeelt. Wisten jullie dat er ‘s avonds om 17.00 uur plots een Föhn gaat waaien die Föhn probeert vanuit Italie warme wind over de Simplonpas te verplaatsen en die veroorzaakt daardoor dagelijks een halve storm, die weer na 45 minuten gaat liggen.
Vannacht heeft het zelfs gesneeuwd op de bergen hoger dan 1500 meter, maar overdag bakken we weer lekker in de zon. Dior zal wel een beetje ontevreden zijn daar bij Hetty en Doeke Medema, want het weer bij jullie in Yde/Vries en Eelde blijkt niet zo lekker zomers.
P.S. Dat vorige bericht over die fijnbesnaarde celliste Lotte van Velthoven was nog niet af op één woord na: beluisteren……. schapenredder Domenico Gallo zelf ook cellist ging op die dag een concert bijwonen van deze Lotte. Als jullie ooit zin en tijd hebben om mooie cello-muziek te horen dan moeten jullie eens gaan luisteren naar Lotte van Velthoven cellodocente te Groningen, ook reeds besmet met het paardenvirus.
Beste zondagsruiters,
Nu weet ik wat wij verkeerd doen in Nederland:
Eigenlijk zouden we eerst een heilige mis moeten laten doen en de zegening over onze paarden vragen en dan naar de kantine voor een pint en dan rijden en achteraf moet je je paard verkopen, zo doen ze dat in Zwitserland, in ieder geval bij Haflingers
Groet Jan Roxs