Wat een toepasselijke naam toch voor dit weekend. Als ik er zeker van was dat de hemel er nu echt zó uit zou zien! De Alberthoeve is een prima lokatie en het Drents/Friese woud is een fantastiesch mooi stukje Nederland. De eerste middag kreeg even een duister tintje door de ENORME onweersbui die opeens losbarstte, en degenen die zich nog in die bui bevonden zijn dan ook werkelijk tot op het bot natgeregend! Er is zóveel water naar beneden gekomen, dat het voor de eerstkomende tijd droog is in Nederland. En zonnig! Wie had daar op gerekend; ik had geen sun-block bij me.
Op vrijdag rook het woud nog heerlijk naar regen en bosgrond. de eerste bomen zijn net wakker, en we zijn omringt door het mooiste, friste groen, dat je alleen in de natuur aan kunt treffen.
De tarq was wat erg enthousiast, en ik was best een beetje bang, en ik vroeg me af of het eigenlijk wel een goed idee was om na bijna 4 maanden niet rijden maar gelijk op weekend te gaan! Hossen in de bossen!
Ik had me nergens druk over hoeven te maken; de Tarq was erg relaxed het hele weekend, en ging zich zelfs model gedragen!
Alle ritten waren heerlijk, het weer was supermooi, het gezelschap geweldig!
Op Zaterdag hebben we een vrij lange rit gemaakt. Ik vroeg me af of ik dat nou wel zou doen, want de Tarq en ik zijn niet in optimale conditie. Nou ja, tòch meegegaan, en we hebben gepauseerd bij de boswachter. De paarden stonden daar in een klein weitje, en de Tarq wilde er maar snel weer uit. Waarna hij gevlucht is en 10 punten op mij gescoord heeft.
Tarq laat zich de bewondering van Esther, Jacqueline en Kiki welgevallen: ze vonden de Tarq tof, en mij stom…
we waren op tijd thuis: want ik moest Dorien helpen met het Arabische eten. Omdat het de verjaardag van de Tarq was. Een hele belangerijke verjaardag, want hij is nu 8 jaar! volwassen!
Flink draven en galopperen op de terugweg, en we waren ook mooi op tijd weer terug. Eerst de paarden in de wei. Ze waren duidelijk uitgeput.
Hier zijn Jaqueline en ik hard aan het werk. Valt toch niet mee, zo’n weekend.
Tarq’s verjaardags feest was helemaal geweldig! Sylvia heeft verkleedkleren meegenomen en Anita buikdans muziek en heeft een kort lesje buikdansen gegeven.
De tarq heeft zich zeer waardig gedragen tijdens het zingen en heeft minzaam zijn geschenken in ontvangst genomen.
Voor het geval dat het niet duidelijk is: Ik aanbid de grond waar de Tarq op loopt! Sylvia lacht zich een kriek!
Filed under: avontuur, hemelvaart weekend, verslag, weekend








Wauw! wat een gaaf verslag!
Hey Aafke,
Leuk verslag! Fijn om te horen dat het een leuk weekend was. Balen dat ik het gemist heb. Volgend jaar ben ik weer van de partij!
Groetjes,
Stacy
Hoi Aafke,
Moest even zoeken hoe het werkt, maar volgens mij heb ik hem nu een beetje door
Leuk verslag en foto’s, helaas heb ik geen foto’s toe te voegen, de digi is het hele weekend werkloos bij Gery gebleven.
groetjes,
Hanneke
Hoi Aafke,
bedankt voor je prachtige verslag,iemand moet er mee beginnen!
Ook al ben ik al jaren NVVR-lid, dit was mijn eerste weekend en het is erg goed bevallen. Het was wel erg druk met 25 kippen in een hok maar gelukkig konden we ook buiten zitten met het prachtige weer.
De aard van de gemiddelde deelnemer is inderdaad wat ik er van verwachtte: veel zorg voor het paard zonder het dood te knuffelen en te tutten. Heerlijk.
Na een wat rommelige start met rijden de eerste dag kwam het met rijden helemaal goed toen ik een goed, zo niet zeer goed maatje gevonden had in Marjanne met Froukje waar Novelle en ik vrolijk het bos mee doorstampten. Vrijdag een dikke rit naar Diever, zaterdag effe rustig aan en zondag een aardig toetje toe. Heerlijk gereden en mijn paard heeft zich prima gehouden, ik ben trots op haar.
Ik verwacht dat ik nog wel eens een keer een weekendje mee doe.
Plaats foto’s mensen! Ik heb zelf niets gemaakt maar het is eigenlijk toch wel leuk… voor de sfeer en zo.
Groeten,
Anita
Hanneke, maar je kan nog wel wat schrijven!!! Als het een goed verhaal is maak ik er wel een tekening bij!!!
Anita: er komen nog veel meer foto’s! ik ben blij dat je zo’n leuke tijd gehad hebt! Voor mij is zo’n weekend één van de krenten in de pap van het jaar! hahaa.
Hoi Aafke, Jacqueline, Anita e.a.
Beetje late reactie misschien, maar ik hoorde eergisteren pas van het bestaan van deze website. Het was erg leuk, het hemelvaartweekend van 2008 en ik (en mijn turbo-haf) hopen jullie over een paar maanden (Hemelvaart 2009) weer terug te zien, weer fijne buitenritten te maken en lekker te eten.
Groeten,
Marina
Hee, Marina, Welkom, het maakt helemaal niet uit hoor, leuk dat je het blog gevonden hebt!
Je kan zelf foto’s en verhalen plaatsen. of bv jezelf en je turbo-haf (wie kan hem ooit vergeten: de lichtbruine flits!) voorstellen.
Ik en de Tarq zijn er ook met hemelvaart! Blijf af en toe even het blog checken, ik ga een post plaatsen, ik wil alvast wat voorpret!!!
Ja voorpret! Daar ben ik ook wel voor te porren. Ik heb nog wel leuke foto’s voor de rubriek ‘Ik en mijn paard’ en van het buikdansen, maar dan moet ik eerst met mijn computer terug naar de nerd van de computerwinkel want ik heb met het foto-programma zitten rotzooien en nou is de connection toedeledokie.
Dus dan maar even een Sterk Verhaal:
Eerste dag Hemelvaartweekend 2008. Ik ging met mijn Turbo-haf en Sylvia Meyer en haar Endurance-Indy een stukje rijden. Mooi weer. Na een tijdje rommel-de bommel. Regen. Ik zei: We gaan even onder de bomen staan om te schuilen.
Toen hevig geknetter. Sylvia zei: “Ze zeggen altijd dat je bij onweer niet onder een boom moet gaan staan.” Dus wij weer op het paard gestapt en gaan rijden. Over de hei. Toen zei Sylvia: “Ze zeggen altijd dat de bliksem in het hoogste punt slaat. En dat zijn wij nu.” Ik, wanhopig: “Ja, maar als we er naast gaan lopen dan slaat de bliksem in ons paard!” Dus doorrijden maar, verder over de hei. Niet te hard want het water stroomde over de hei en de paarden zouden dan kunnen uitglijden. Maar zij wilden het liefst zo snel mogelijk terug racen naar de Albertshoeve. Dus ik bedoel maar: is dat geen spannend en sterk verhaal?
Maar het feit dat ik dit nog kan navertellen geeft aan, dat het goed is afgelopen. We zijn niet door de bliksem getroffen en zijn met onze paarden heelhuids maar wel kleddernat teruggekeerd op de Albertshoeve.
Hee, dit is een gaaf verhaal Marina!
Als me een foto’tje kan op-sturen van jullie paarden, kan ik er een leuke illustratie bij maken!
Je kan lange verhalen ook naar het mail-adres sturen,
en foto’s natuurlijk
Je verhaal staat op de ‘’sterke verhalen” pagina! Gefeliciteerd met je eerste stap naar eeuwige internet roem!